Hieronder vind u onze Italie WK- pagina .
Inwoneraantal: 57.800.000
Hoofdstad: Rome
Deelnames (incl. WK 2006): 16
Kampioen: 3
Coach: Marcello Lippi
Italië
Met drie wereldtitels achter hun naam is Italië één van de grootste voetbalnaties. Hun eerste eindzege dateert al van 1934 in eigen land, op het tweede wereldkampioenschap ooit gehouden. Vier jaar later in Frankrijk waren zij het eerste land dat met succes hun titel verdedigde. De derde keer dat de Italianen de felbegeerde beker omhoog mochten houden was in 1982 in Spanje.
Duitsland 2006 is de 16de deelname aan een WK eindronde, alleen in Zweden in 1958 waren zij niet vertegenwoordigd. Na de titels in 1934 en 1938 behaalde Italië de derde eindzege in 1982 grotendeels dankzij een uitstekend optreden van spits Paolo Rossi. Na een matige start van het toernooi, bracht Rossi na de knockout ronde leven in de brouwerij en scoorde hij een hattrick tegen Brazilië waardoor ze de halve finale bereikten, waarin hij opnieuw twee keer scoorde tegen Polen. Vol zelfvertrouwen traden de Italianen daarna aan in de finale tegen West-Duitsland. De Duitsers werden met 3-1 verslagen en Rossi maakte weer een doelpunt. Hij ontving na het toernooi de Gouden Schoen als topscorer van het toernooi.
De sterke Italiaanse competitie, met wereldberoemde teams als AC Milaan, Juventus en Inter Milaan, heeft er voor gezorgd dat Italië altijd een goed team op de been heeft kunnen brengen. Door de jaren heen heeft de Serie A een aantal legendarische voetballers voortgebracht zoals Roberto Baggio, Paolo Maldini, Franco Baresi, Gianni Rivera en niet te vergeten Dino Zoff die in het winnende elftal van 1982 speelde op 40-jarige leeftijd.
Het leven van de Italianen is niet altijd over rozen gegaan en ook zij hebben regelmatig teleurstellingen moeten verwerken. In 2002 op het WK in Korea en Japan behaalde Italië de laatste 16. In de 8ste finale stuitten de ‘Azzurri' op gastland Zuid-Korea. Italië het het grootste deel van de wedstrijd de leiding, maar een late gelijkmaker en een golden goal in de verlenging deed de Italianen de das om.
Na dit toernooi nam Giovanni Trapattoni het roer over van Dino Zoff en hij leidde Italië door de kwalificatie voor EURO 2004 in Portugal. Eén nederlaag en slechts vier tegendoelpunten betekende de terugkeer van het zeer sterke defensieve spel van de Italianen. Op het EK werd er in de groepsfase niet verloren, maar toch slaagde de Italianen er niet in om door te dringen tot de tweede ronde. Een gelijkspel tegen Denemarken (0-0) en Zweden (1-1) in de eerste twee wedstrijden en een 2-1 overwinning op Bulgarije bracht hen niet meer dan een derde plek achter de twee Scandinavische landen.
Trapattoni maakte toen plaats voor voormalig Juventus coach Marcello Lippi die onmiddellijk duidelijk maakte dat niemand zeker was van zijn plaats. Alessandro Del Piero en Christian Vieri werden hier al snel de dupe van. Een nieuwe generatie stond op om te laten zien wat zij kon. Tussen de zomer van 2004 en de herfst van 2005 liet Lippi negen spelers debuteren - Cristian Zaccardo, Andrea Barzagli, Giorgio Chiellini, Daniele De Rossi, Manuele Blasi, Mauro Esposito, Luca Toni, Alberto Gilardino en Vincenzo Iaquinta – en samen zorgden zij voor acht van de vijftien doelpunten die Italië scoorde in de kwalificatiereeks voor Duitsland 2006.
Deze jongelingen vormen nu de ruggengraat van de nieuwe uitstraling van de Azzurri, met Zaccardo in de verdediging, De Rossi als controlerende middenvelder en Toni en Gilardino die samen een productief aanvalsduo vormen en samen zes keer scoorden in de kwalificatie. Toni kan zelfs bewonderd worden op de website van de Italiaanse Voetbalbond, zij aan zij met gevestigde spelers als Alessandro Nesta, Francesco Totti, Gianluca Zambrotta, Fabio Cannavaro, Gianluigi Buffon en il mister Lippi.
Afgezien van het verlies in Slovenië, waar met 1-0 werd verloren, kwalificeerde Italië zich vrij gemakkelijk met zeven overwinningen en twee gelijke spelen. Zij eindigden bovenaan in een groep met Noorwegen, Slovenië en Schotland.
|